Jacques Derrida, chory człowiek, któremu demokracja pozwoliła na funkcjonowanie w społeczeństwie, głosił, że ?nie ma nic poza tekstem?. Wg owego myśliciela, jedną z kon­sekwencji dekonstrukcji jest uwolnienie wyobraźni obserwatora/czytelnika/odbiorcy od tra­dycyjnych umocowań interpretacyjno-intelektualnych, jak i autorytetów (w tym auto­rytetu twórcy). Odbiorca powinien być pozostawiony sam na sam z tekstem jako ?zadaniem domowym? do wykonania. Każdora­zowy akt lektury uprawomocnia istnienie tekstu, znosi różnicę pomiędzy twórcą i odbiorcą, w odniesieniu do interpretacji tekstu – zarówno pisarz, jak i  krytyk zajmują rów­norzędne pozycje.

Czy można wymyślić większą bzdurę w sztuce i ją ogłosić, domagając się zaszczytów? Czytaj więcej »